T E M P E R A T U R Y
Luksor - Asuan - Hurghada
Styczeń 21 - 23 - 21 (woda 19)
Luty 25 - 26 - 21 (w 20)
Marzec 30 - 31 - 23 (w 21)
Kwiecień 34 - 36 - 26 (w 23)
Maj 37 - 39 - 30 (w 25)
Czerwiec 40 - 42 - 31 (w 26)
Lipiec 41 - 42 - 32 (w 27)
Sierpień 41 - 41 - 33 (w 27)
Wrzesień 38 - 39 - 31 (w 25)
Październik 35 - 37 - 29 (w 23)
Listopad 30 - 31 - 26 (w 21)
Grudzień 24 - 25 - 23 (w 20)
Zróżnicowane warunki geograficzne i klimat pustynny przyczyniły się do rozwoju cywilizacji w Dolinie Nilu, w „Sadzie Ozyrysa” który wygląda jak żyzna oaza o długości 900km i szerokości do 20km. Od wschodu i zachodu dolina graniczy z pustyniami. Obszar Egiptu to około 1 000 000 km2, z tego tylko 39 000km2 powierzchni stanowią obszary zamieszkałe i uprawiane. Kraina „kem”- czarna uprawna ziemia i „deszeret”- czerwona ziemia, pustynia, którą władał złowrogi Set, wróg Ozyrysa, a także sokół Horus (z Edfu), uzupełnione były przez starożytnych krainą „chaset”- górzystym krajem, obcym i niedostępnym dla Egipcjan.
Na zachód od Doliny Nilu rozpościera się Pustynia Libijska, czyli Zachodnia (ok.300m n.p.m). Zmierzając na zachód, skalna pustynia przechodzi w piaszczystą, na której znajdują się oazy, w których rosną gaje palmowe, pomarańczowe, akacje, eukaliptusy, ryż, rozmaite owoce i warzywa. Na wschód od Doliny Nilu rozciąga się Pustynia Arabska, skały wapienne przechodzące w pustkowie, gdzie tylko czasem występują wzniesienia, do 2000m wys.n.p.m . Kiedyś na skrajach pustyni czuwała służba pustynna- oddziały faraona o nazwie nuu. Do Morza Czerwonego wiodły drogi do kamieniołomów i kopalń oraz portów łączących Egipt z krainą Punt (dzisiejsze tereny Etiopii). Z pustyni pochodził dziki miód i cenne żywice.
Na pustyni żyją jadowite kobry czarnoszyje, skorpiony, żmije, szakale, lisy, gazele. Klimat jest suchy i gorący. Na wiosnę wieje wiatr o nazwie chamsin, po arabsku pięćdziesiąt, gdyż może on wiać nawet 50 dni, niosąc ze sobą pył i powodując burze piaskowe
Morze Czerwone połaczone jest z Port Saidem dzięki Zatoce Suezkiej oraz z Morzem Śródziemnym poprzez Kanał Suezki. Upały nad morzem łagodzi bryza morska, roślinność jest bardziej różnorodna, zaś w morzu rozwinęła się wspaniała rafa koralowa zamieszkała przez różnorodne gatunki ryb i skorupiaków.
Leżący w Azji Synaj jest półwyspem pustynnym, niegdyś broniącym Egipt przed najazdami Azjatów. Tu koczują do dziś Beduini. W południowej części znajdowały się kopalnie malachitu, turkusów i miedzi. Boginią kopalń była Hathor, Królowa Krainy Malachitu.
Najwyższe szczyty Synaju to Góra św. Katarzyny, 2641m n.p.m. i Góra Mojżesza, 2280m n.p.m. Występują tu opady śniegu, rosną endemidy, które spotkac można jedynie na Synaju. Bogatą faunę reprezentuje koziorożec nubijski, bigoczon egipski-duża jaszczurka, góralek abisyński- ssak wielkości królika, a także kruki i myszołowy.
Nil to najdłuższa rzeka świata, chroniona przez bóstwo opiekuńcze o nazwie Hapi. Przez terytorium Egiptu przepływa jedynie 1200km całej długości rzeki (ok.6700km). Rzeka oddziela Pustynię Libijską na zachodzie od Pustyni Arabskiej na wschodzie. Nil wypływa z gór Rwandi i Burundi, powstał przez połączenie Nilu Błękitnego i Białego, wypływającego z Wyżyny Etiopskiej, z jeziora Tana. Do Morza Śródziemnego wpada szeroką Deltą. Między Chartumem w Sudanie a Asuanem znajduje się 6 granitowych katarakt. W pobliżu Asuanu, w latach 1960-68 wzniesiono Wielką Tamę Asuańską. Dzięki temu uregulowano wylewy Nilu, powstało wielkie, sztuczne jezioro Nasera, w którym zostały zatopione 2 katarakty. Przedtem Nil wylewał co roku w lipcu, a we wrześniu za naniesionym żyznym mule rozpoczynano wysiewy. Poziom Nilu ustalano za pomocą Nilomierza, dzięki czemu wiedziano, jaki podatek nałożyć na ludność. Najsłynniejszy Nilometr znajduje się na wyspie Elefantynie.
W Nilu żyje wiele gatunków ryb, na brzegach, szczególnie w Delcie, gnieżdżą się rozmaite ptaki, głównie czaple, rybołowy, kormorany, ibisy kasztanowe. Również w Delcie można jeszcze spotkać wytrzebiony już papirus, czyli ciborę, lotosy, trzcinę, hiacynty wodne. W starożytności z pobliskiego słonego jeziora czerpano natron, służący do odwadniania zwłok poddawanych mumifikacji.
Jezioro Nasera o długości 496km zatopiło obszary, na których mieszkali Nubijczycy. W wodach tego sztucznego zbiornika żyje żółwiak afrykański, krokodyl nilowy o długości dochodzącej do 3m, a także gnieździ się gęś egipska i pelikan baba. Wzdłuż rzeki, szczególnie w kanałach występuje waran nilowy- bardzo duża i zwinna jaszczurka, a także „sahlije”- popularne jaszczurki o barwnych kolorach. Blisko domów spotkać można charakterystyczny gatunek jaszczurki zwanej po arabsku „bors”- szukającej w domach schronienia i soli.
Im dalej na południe, tym więcej pojawia się gajów uprawnych, bananowców, palm daktylowych, pomarańczowych, mandarynek, limonek, mango, guaw, fig, warzyw z dominującą cebulą, pomidorami, ogórkami, sałatą, zielem kolendry, pietruszki, czosnkiem, soczewicą, bobem i fasolą. Luksor i Asuan słyną z rozmaitych gatunków akacji, bugenwilli- pnącza oplatającego domy i drzewa, gardenii, tamaryszków. W okolicach Luksoru, na piaszczystych gruntach rośnie zielona, bardzo aromatyczna herbata, a także mięta i anyżek, daktyl indyjski (tamarhindi). Z Nubii pochodzi najpopularniejsza herbata hibiskusowa- karkade, a także rozmaite gatunki ziół i przypraw, np. kminek nubijski, z którego wytwarza się olejek mający zastosowanie w kuchni i medycynie, szatta- bardzo ostre suche chilli, pieprz, kardamon, imbir. W Egipcie wyrabia się wspaniałe olejki, m.in. z cebuli, sałaty.
TEMPERATURY
Temperatury w dzień zawsze przekraczają w zimie 18 stopni, w lecie mogą przekraczać 42 stopnie Celsjusza w Asuanie. Noce są chłodniejsze, temperatura w zimie w nocy spada do 0 na pustyniach, w miastach oscyluje około 10 stopni Celsjusza. Z obserwacji wynika, że w najcieplejszych rejonach Egiptu, na południu, temperatura w lipcu i sierpniu przekracza 40 stopni Celsjusza, zaś w nocy spada do 28-30, jednakże upałów nie odczuwa się tak bardzo, jak w miejscowościach nadmorskich i Delcie, gdzie panuje znaczna wilgotność. Zdarzają się anomalia, np. nocna temperatura ok.28 stopni Celsjusza w Luksorze na początku marca.
Jednakże w marcu temperatury w Egipcie są jeszcze przybliżone do temperatur polskiego lata.